Saksafon solosunun notalarına nasıl yazılır?
Temmuz 2026'da güncellendi
Saksafon tek seferde tek bir nota çalar, bu yüzden zor olan kısım polifoni değil, enstrümanın neredeyse hiç durmamasıdır. Yeniden artikülasyon olmadan legato geçişler, hayalet notalar, perdeye doğru inişler: perdeler kolay olan yarısıdır ve solo transkripsiyonunun başarılı olup olmamasının sebebi başlangıç noktalarıdır.
Tek bir çizgi, ama yine de kolay değil.
Bir piyanist, transkripsiyon yapan kişiye on nota ve on temiz vuruş verir. Bir saksafoncu ise tek bir nota verir ve dört ölçülük bir cümle boyunca belki üç vuruş yapar; geri kalanı ise perdeler arasında sürekli bir ton bükme işlemidir. Bir notanın nerede bittiği ve diğerinin nerede başladığı bir ölçü değil, bir karardır.
İyi bir solo transkripsiyonu değerli, vasat bir transkripsiyonu ise işe yaramaz kılan da budur: ifade biçimi bilginin kendisidir. Doğru artikülasyon sınırlarına sahip olmayan notalar, gam egzersizleri gibi okunur.
Önce ritim bölümünü devreden çıkarın.
Saksafon solosunu nasıl notaya dökeceğiniz, elinizde ne olduğuna bağlıdır. Solo tek başına kaydedilmişse, doğrudan notaya dökücüye gidin. Eğer bir parçanın içindeyse, notaya dökmeden önce miksi stems ayırın - vokal, davul, bas, gitar, klavye. Davulları ve eşlik eden kısımları saksafonun altından ayırmak, elde edilebilecek en büyük doğruluk kazanımıdır ve her bir parça, aynı frekans bandı için diğerleriyle rekabet etmek yerine kendi başına notaya dökülür.
Dürüst olmak gerekirse: yoğun ve yankı oranı yüksek bir karışımın içindeki bir korna sesi, en zor durumlardan biridir ve ayırma işlemi sorunu çözmekten ziyade iyileştirir.
Kayıt işlemi önemlidir.
Solo üflemeli çalgılar, genel polifonik model yerine, ses aralığına bağlı perde takibi alırlar; bu nedenle, çalgının tenor değil de alto olduğunu belirtmek, aradığı aralığı daraltır. Oktav hatalarının ortaya çıktığı iki yer uç noktalardır: temel sesin zayıf ve ikinci harmonik baskın olduğu bir alt ton düşük B♭ ve sesin ince ve kararsız olduğu altissimo.
Öncelikle ses aralığının her iki ucunu da kontrol edin. Saksafonun orta kısmı, düzgün ses veren kısmıdır.
Yazılı ses tonu, konser ses tonu değil.
Transkripsiyon, konser perdesini duyar; saksafoncu ise okumaz. Mi bemol alto partisi, duyulduğunun majör altılısı üstünde yazılır, Si bemol tenor partisi ise majör dokuzlusu üstünde yazılır ve anahtar işareti notalarla birlikte değişir, bu nedenle bir konser Do minör blues, alto partisinde La majörde yazılır.
Bunu yanlış yaparsanız, parçayı verdiğiniz kişi tarafından çalınamaz hale gelir. Her enstrümanın kendi transpozisyonu vardır ve konser perdesi değiştirme düğmesi, kayıtla karşılaştırmak istediğinizde her şeyi ses perdesine geri döndürür.
Salıncak ızgaranın üzerinde durmuyor.
Notalar yerleştirilmeden önce tempo, vuruş ve ölçü algılanır ve tempo haritasının hareket etmesine izin verilir, böylece tempolu bir orkestra üzerinde çalınan bir solo, metronom eşliğinde çalınmaz. Nota yazımı yine de her nota için yazılı bir değere bağlı kalmak zorundadır - nota yazımının amacı budur - ancak MIDI gerçekten çalınan yerleşimi korur.
Yani, melodi için notaları, his için ise MIDI dosyalarını okuyun. Akorlar aynı işlemde algılanır ve akor parçası olarak geri döner; bu da soloyu sadece okunabilir değil, analiz edilebilir hale getirir.
Sonra da kulak yoluyla düzeltin.
Gerçek bir kaydın hiçbir transkripsiyonu mükemmel değildir. Sonuç, düzenlenebilir çok kanallı bir MIDI düzenlemesi olarak açılır, her bölüm için bir şerit; bir notayı düzeltin ve nota bu düzenlemeden yeniden yazılır ve dışa aktarılan MIDI bunu yansıtır. Her bölüm için MIDI veya adlandırılmış parçalarda stems, her bölüm için MIDI, tempo haritası ve akor kılavuzu içeren bir Logic veya Ableton oturumunu dışa aktarın. Son düzenleme bir nota editöründe yapılmalıdır.
Soloyu yazıya dökün
Kaydı veya parçanın tamamını yükleyin, üflemeli çalgıya isim verin ve yazılı bir partisyonun yanı sıra düzenlenebilir MIDI dosyası alın. Sadece tarayıcı üzerinden erişilebilir, ücretsiz sürüm günlük olarak sunulmaktadır.
Transkripsiyon programını aç →SSS
Transkripsiyonunu yaptığım enstrümanın hangisi olduğunu belirtmeliyim?
Çaldığınız enstrüman: soprano, alto, tenor veya bariton. Solo üflemeli çalgılar, ses aralığına bağlı perde takibi kullanır; bu nedenle, çalgının adını belirtmek, aranan aralığı daraltır ve oktav hatalarını azaltır. Hiçbir şey söylemezseniz, enstrüman tahmin edilir.
Eseri konser perdesinde mi yoksa yazılı perdede mi yazıyor?
İkisi de mevcuttur. Transpoze edilmiş bir parti, çalgıcının okuduğu şekilde yazılır — E♭ alto partisi, seslendirilen perdenin bir majör altılı üstünde, B♭ tenor partisi ise bir majör dokuzlu üstünde — ve anahtar işareti de buna uyacak şekilde transpoze edilir. Konser perdesi değiştirme düğmesi, her partiyi seslendirilen perdeye geri getirir.
Tam bir orkestra kaydından solo bir bölüm çıkarabilir mi?
Doğrudan miksajı yazıya dökmekten daha iyi, evet. Önce şarkıyı ayrı stems ayırın ve oradan yazıya dökün; davul ve bası üflemeli çalgıdan ayırmak, doğruluk açısından en büyük kazanımdır. Yoğun, yankılı bir miksajda kaybolmuş bir üflemeli çalgı, hala en zor vakalardan biridir.
Hayalet notaları, yankıları ve düşüşleri yakalayabilecek mi?
Güvenilir bir şekilde değil. Bunlar, tek bir doğru notasyon biçimi olmayan ifade edici jestlerdir ve hepsini tahmin eden bir model, ayrıntıları uydurmuş olurdu. Sonuç, nota ile birlikte düzenlenebilir MIDI olarak geri döner, bu nedenle neyin yazılacağına ve neyin sadece hissedileceğine siz karar verirsiniz.